Papież Leon XIV

piątek, 09-05-2025

W dniu 08.05.2025r kardynałowie wybrali nowego Biskupa Rzymu. Papież wybrał imię Leon XIV. Szczęść Boże.

Leon XIV (łac. Leo PP. XIV, wł. Leone XIV; właśc. Robert Francis Prevost; ur. 14 września 1955 w Chicago) – amerykański duchowny rzymskokatolicki, augustianin, doktor prawa kanonicznego, 267. papież i 9. suweren Państwa Watykańskiego od 8 maja 2025.

Przełożony generalny Zakonu św. Augustyna w latach 2001–2013, administrator apostolski sede vacante diecezji Chiclayo w latach 2014–2015, biskup diecezjalny Chiclayo w latach 2015–2023, administrator apostolski diecezji Callao w latach 2020–2021, arcybiskup ad personam od 2023, prefekt Dykasterii ds. Biskupów i przewodniczący Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej w latach 2023–2025, kardynał w latach 2023–2025 (najpierw w stopniu diakona, w 2025 promowany do stopnia biskupa), członek Papieskiej Komisji ds. Państwa Watykańskiego w latach 2023–2025, prefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji od 2025.

Urodził się 14 września 1955 w Chicago jako syn Louisa Mariusa Prevosta, weterana II wojny światowej pochodzenia francusko-włoskiego i bibliotekarki Mildred Martinez pochodzenia hiszpańskiego^[1]. Ma dwóch braci – Louisa Martina i Johna Josepha^[1]. Dorastał w Dolton, na przedmieściach Chicago^[2], na terenie parafii St. Mary, gdzie uczęszczał do katolickiej szkoły^[3]. Śpiewał w chórze kościelnym i służył jako ministrant^[3].

W 1977 zdobył licencjat z matematyki na Uniwersytecie Villanova^[4].

2 września 1978 wstąpił do zakonu św. Augustyna, natomiast profesję wieczystą złożył 29 sierpnia 1981. W 1982 uzyskał tytuł magistra teologii w chicagowskim Catholic Theological Union. Święcenia prezbiteratu otrzymał 19 czerwca 1982 w Rzymie. Udzielił mu ich arcybiskup Jean Jadot, pro-przewodniczący Sekretariatu ds. Niechrześcijan. W 1984 uzyskał licencjat, zaś w 1987 stopień doktora prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie. Przez wiele lat pracował w Peru, m.in. jako prefekt w zakonnym seminarium w Trujillo. W latach 1999–2001 był prowincjałem amerykańskiej prowincji zakonnej. W latach 2001–2013 był przełożonym generalnym augustianów, a w kolejnych latach wikariuszem prowincjalnym oraz dyrektorem formacyjnym w konwencie w Chicago. W 2014 Uniwersytet Villanova uhonorował go tytułem doktora honoris causa nauk humanistycznych^[5].

3 listopada 2014 papież Franciszek mianował go administratorem apostolskim diecezji Chiclayo oraz biskupem tytularnym Sufar^[6]. Święcenia biskupie otrzymał 12 grudnia 2014 w katedrze św. Marii w Chiclayo. Głównym konsekratorem był arcybiskup James Green, nuncjusz apostolski w Peru, zaś współkonsekratorami Jesús Moliné Labarta, biskup senior Chiclayo, i Salvador Piñeiro García-Calderón, arcybiskup metropolita Ayacucho. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa In illo uno unum (pol. W Nim jednym jedno (jesteśmy)) z „Enarrationes in Psalmos” św. Augustyna^[7], zaś 26 września 2015 papież prekonizował go biskupem diecezjalnym tejże diecezji^[8].

15 kwietnia 2020 papież Franciszek mianował go administratorem apostolskim diecezji Callao^[9]. Funkcję tę pełnił do 26 maja 2021, kiedy zarząd nad diecezją objął biskup Luis Alberto Barrera Pacheco MCCI.

30 stycznia 2023 papież Franciszek mianował go prefektem Dykasterii ds. Biskupów i przewodniczącym Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej, wynosząc go jednocześnie do godności arcybiskupa ad personam. Urząd objął 12 kwietnia 2023^[10].

9 lipca 2023 podczas modlitwy Anioł Pański papież Franciszek zapowiedział włączenie go do Kolegium Kardynałów^[11][12], a 30 września 2023 w trakcie konsystorza na placu Świętego Piotra^[13] kreował go kardynałem diakonem, a jako kościół tytularny nadał mu kościół św. Moniki^[14][15]. 28 stycznia 2024 uroczyście objął swój kościół tytularny w Rzymie. 6 lutego 2025 został podniesiony przez papieża do rangi kardynała biskupa, na równi z pozostałymi kardynałami biskupami diecezji suburbikarnych, przydzielając mu diecezję Albano^[16].

4 października 2023 papież Franciszek mianował go członkiem Papieskiej Komisji ds. Państwa Watykańskiego, a także członkiem w następujących Dykasteriach: ds. Ewangelizacji – Sekcji ds. Pierwszej Ewangelizacji i Nowych Kościołów Partykularnych; Nauki Wiary; ds. Kościołów Wschodnich; ds. Duchowieństwa; ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego; ds. Kultury i Edukacji; ds. Tekstów Prawnych^[17].

8 maja 2025 podczas drugiego dnia konklawe, zwołanego po śmierci papieża Franciszka, w czwartym głosowaniu został wybrany biskupem Rzymu – 267. papieżem. Tradycyjny biały dym, obwieszczający światu wybór nowej głowy Kościoła katolickiego, pojawił się o godz. 18:08 czasu rzymskiego^[18]. Leon XIV pojawił się w tradycyjnej papieskiej czerwonej stule i mucecie, szatach, których nie nosił papież Franciszek po swoim wyborze w 2013 roku^[19]. Następnie wygłosił swoje pierwsze przemówienie po włosku i hiszpańsku oraz udzielił błogosławieństwa Urbi et Orbi po łacinie^[20]. Jako papież został też z urzędu prefektem Dykasterii ds. Ewangelizacji^[21].

Jako biskup Chiclayo krytykował koncepcję gender i sprzeciwiał się wprowadzeniu nauczania w tym zakresie w Peru, stwierdzając, że propagowanie ideologii gender jest mylące, ponieważ ma na celu tworzenie „płci, które nie istnieją”^[22]. Sprzeciwia się przyjmowaniu kobiet do stanu duchownego jako diakonów^[23].

Jako przełożony generalny Zakonu św. Augustyna w 2012 dystansował się wobec kultury popularnej z powodu promocji „przekonań i praktyk sprzecznych z Ewangelią”, a konkretnie homoseksualnego stylu życia i alternatywnego modelu rodziny złożonej z dwóch partnerów tej samej płci i adoptowanych przez nich dzieci^[24].

Jako kardynał angażował się w problematykę imigracji^[25] i skrytykował podejście administracji Donalda Trumpa do imigrantów^[24].

Sprzeciwiał się aborcji, eutanazji i karze śmierci^[26].